,,Enn ein ööömurleg sendingin”

Heyrði þessa setningu í sjónvarpinu í gær. Leicester og Tottenham voru að spila og Gaupi að lýsa. Var ekki sáttur. Ég verð að viðurkenna það að þrátt fyrir að hafa mikinn áhuga á fótbolta þá hreinlega nenni ég ekki að horfa á enska boltann lengur. Veit ekki hvað veldur en ég bara tími ekki að eyða 2 tímum í leik núna. Sum liðin eru líka ekkert spes og langt frá því að allir leikmenn deildarinnar séu einhverjar snillingar þó að þeir væru auðvitað allir gjaldgengir í Haukana. Nema kannski Frank Sinclair hjá Leicester.

Legg því til að við Íslendingar gerumst brautryðjendur í því að slaufa enska boltanum og skipta yfir í ... t.d. bara franska boltann! Skiptum út nöfnum eins og Gerry Taggart, Jamie Carragher, Gareth Southgate og Brian Dean fyrir einhverja rauðvíns-osta-flauels-sixpensara-baketts gutta eins og Jean Marie Tresouxqua, Filippe Francios Mitterand eða Louix Sanzoix Crouissant. Fínt að breyta til.

Hér á Íslandi myndu svo spretta með tímanum stuðningsmannaklúbbar liða eins og Auxerre (mitt lið), Bordeax (sem Arnór spilaði með), Nancy (sem Albert spilaði með) eða St. Etienne. Nýfædd börn myndu fá nýjustu Marseille peysuna í extra extra super small frá stoltum pabbanum og á verkstæðunum yrði rifist um það hvort Lille eða Lens væri nú betra lið eða hvort Christophe Le Mans, dómari hafi dæmt vel eða illa í laugardagsleiknum.

Stuðningsklúbbarnir myndu skipuleggja fótboltaferðir á leiki liða sinna sem myndu enda í rauðvínsveislu á einhverri vínekrunni. Allir með alpahúfur í góðum fíling að syngja gamla Napóleons sálma. Nett.

Svo eru allir bestu leikmennirnir í Englandi hvort eð er Frakkar. Fyrir utan kannski kónginn sjálfan, Robbie Fowler.

Auxerre viva viva!