Palli einn á Laugaveginum

Labbaði Laugaveginn í síðustu viku. Klukkan var um 1 um morgunn og það var enginn á ferli. Hvorki bíll, hjól, maður né dýr, fugl né fiskur. Nema ég.

Leið eins og Palla sem var einn í heimi. Palla fannst það gaman fyrst en leiddist síðan þófið. Þrátt fyrir allt nammið fannst honum ekki gaman að vera einn mjög lengi. Mér fannst og finnst það hins vegar ekkert leiðinlegt. Hef reyndar aldrei verið einn í mjög langan tíma og veit því ekki hvernig ég brygðist við; veit ekki hvort það býr smá Vitavörður í mér eða ekki.

Held það nú samt.

Að vera Loner í vita um tíma gæti alveg átt við mig... Já held það bara. Væri ekkert mál. Að vera aaaleinn í Vitanum með sjónvarp, tölvu, internetmegabæt, kjúkling, e-h annan mat, konu, kaffi, síma, tannbursta, bók og blýant, dagblöð, gott skap, bækur, klukku, snakk og grænu úlpuna.

Já held að hið einsama líf Vitavarðarins gæti bara átt vel við mig.

Fannst samt verst þetta kvöld á Laugaveginum að taka í hurðarhúninn á öllum þessum búðum og ekki ein einasta sjoppa var opin!