Dagbók á laugardegi

Jæja, þá eru það bara við tveir. Strákarnir.

Mamman farin út úr bænum í heilan dag, kemur aftur í kvöld. Heill dagur framundan og bara við tveir. Strákarnir.

Það er nýtt. Í svona langan tíma. Fyrir mig, fyrir mömmuna - og fyrir Lúkas með pabba sínum - án mömmu sinnar. Svona lengi.

Núna lúrir hann úti í vagni eftir brölt morgunsins. Reyndi að trufla morgunlestur pabba síns með því að borða Fréttablaðið. Ágætt blað en kannski ekki alveg svona gott. Ég gaf honum stoðmjólk í staðinn.

Kaffið í pabba-bollanum varð líka stundum kalt - náði aðeins að súpa við og við. Þurfti að leika líka, ekki bara lesa. Ekki nema sjálfsagt. Fer líka illa með augun.

Stappaði svo banana, setti hann í vagninn og rúllaði nokkrar ferðir eftir gangstéttinni hérna fyrir utan. Þar til augnlokin urðu þyngri en forvitnin.

Lúrir núna, ég hér.

Held við kíkjum í bæinn á eftir. Hringi kannski í Adda, langt síðan ég hef hitt hann.