París – dagur eitt

París tók á móti okkur grá, mygluð og úrill. Flugstöðin stöðnuð og steríl, kalt í veðri og leiðarvísar óreglulegir – ruglingslegir. Í lestinni á leið inn í borgina stóðum við í þéttskipaðri lestinni, héldum fast í ferðatöskurnar og gættum við og við að handfarangrinum. Borgin sýndi engar sparihliðar í fyrri hluta lestarferðarinnar - hrörlegar blokkir, graffíti á veggjum og líflaus tré við brautarteinana. Sviplaus andlit innflytjenda voru í meirihluta í lestinni. Flestir störðu þögulir fram fyrir sig á öxl næsta manns eða á óræðan hlut út um gluggann. Það var eins og sumir væru jafnvel þegar komnir á leiðarenda. Lítill drengur, líklega af pakistönskum uppruna, brosti þó fyrir alla viðstadda og smitaði nokkra í leiðinni. París varð snotrari eftir því sem á lestarferðina leið, húsin eldri og vandaðri – fólk á ferli, ys og læti. Almenn kæti.

Þegar upp úr jörðinni var komið, gengum við heim að hóteli – Ingibjörg í stafni með kortið á lofti. Fundum það fljótt og var vísað á herbergi. Sem reyndist svo lítið og ó-feng shui legt að það hálfpartinn þyrmdi yfir Ingibjörgu. Rúmið tók nær allt gólfplássið. Gegnt okkur handan götunnar var brúðkaupskjólabúð og sáum við konu snúa sér í hringi fyrir framan stóran gylltan spegil sem virtist ná alla leið úr gólfi og upp í loft. Vá, flott snið en stelpa, alveg róleg með gulu blómin framan á kjólnum var dómur herbergisins. Þrátt fyrir herbergi með útsýni og innsýn í svona mikilvægan undirbúning ókunnugs fólks, þá skiptum við yfir í annað herbergi þar sem allt var á réttum stað einhvern veginn. Meira feng shui.

Ef frönskum karlmönnum þyrfti að lýsa með einhverju einstöku tákni þá væri það Baguette franskbrauðið. Klisja, hélt ég, sem greinilega er á góðu lífi. Í hverfinu sem við búum er ég nú þegar búinn að sjá nokkra karla á labbi með ekkert nema langt og mjótt Baguette brauð undir arminum. Svona eins og ekkert væri eðlilegra. Og kannski er það það ekki. Kannski er brauðið framlag franskra karla til kvöldmatarins. Kannski er það karlmennskutákn. Allavega er ég búinn að sjá menn með brauð í fullri reisn í allan dag.

Snérum af aðalgötunni í leit að smærri hliðargötum. Gengum inn í eina með litlum veitingastöðum, girnilegum bakaríum og einni blómabúð. Blómin flæddu gjörsamlega út úr búðinni og af búðarborðunum – sem reyndar voru úti við líka. Litir regnbogans á blöðum blóma í sterkari litum en ég hafði séð lengi. Allt virðist vera fyrir augað í Frakklandi. Ákvað að gefa Ingibjörgu blóm en fór auðvitað vandræðalega að þessu. Spurði hana hvort henni langaði í blóm! Ingibjörg mumlaði vitanlega bara eitthvað og sagðist ætla að labba smá. Gaf mér tækifæri til að koma á óvart í annarri tilraun. Keypti gul blóm. Surprise surprise.