Frambjóðandinn

Prófkjörin helstu búin og þeir unnu sem áttu flesta "stuðningsmenn". Gott að eiga góða að.

Því það var ekki aðeins að stuðningsmennirnir kusu þá, heldur buðu þeir þá fram líka. Það var enginn í framboði bara að því að honum langaði til þess eða teldi sig hafa eitthvað fram að færa. Nei, stuðningsmennirnir vildu það, virtust hreinlega krefjast þess! Stuðningsmennirnir buðu fram sinn frambjóðanda sem stóð bara og kímdi vandræðalega yfir vinsældunum.

Segi svona.

Aldrei sá ég allavega auglýsingu öðruvísi en að hún væri í boði stuðningsmannanna. Jón í 3. sæti. Stuðningsmenn. Kjósum Hermann! Stuðningsmenn. Ekkert í boði frambjóðendanna. Enginn þeirra hafði neitt með eigin auglýsingar að gera né bauð til kaffidrykkju á eigin kosningaskrifstofum. Enginn sagði Hæ, ég er fínn. Til í að kjósa mig? Stefán.

Og allir virtust eiga þá í tonnatali, stuðningsmennina.

Stuðningsmenn sem virtust hafa það eina markmið að koma sínum frambjóðanda, með ráðum og dáð á framfæri. Plottuðu og pældu bakvið tjöldin, spáðu í spilin og hönnuðu auglýsingar. Buðu í kaffi. Sé fyrir mér samtal eins stuðningsmanns við annan. Hæ, hvernig gengur með þinn frambjóðanda? – Bara vel. Hann mætti reyndar vera aðeins hressari í viðtölum og svona. En hjá þér? Bara ágætt. Minn er góður í viðtölum en reyndar með alvega ferlega lélegan fatasmekk. En við erum að vinna í þessu.

Ég er með kenningu. Sumir þessara frambjóðanda buðu sig fram að því að þeim langaði á þing.

Nei, segi svona.