Og þetta er nú bara handbolti!

Kátt í höllinni á laugardaginn. Trú, von og kærleikur. Landsleikur í handbolta – en samt eitthvað miklu meira. 62 ára lýðveldisafmæli og það var líkt og Svíþjóð hefði verið herraþjóðin, ekki Danmörk. Herraþjóð handboltans kannski.

Áratuga-minnimáttarkennd gagnvart þeim gulu. Horft til þeirra helstu stjarna með lotningu þess sem getur ekki annað en hrifist af yfirburðum illskeytts mótherjans. Þeirra sem heldur manni í handbolta-gíslingu. Stokkhólmsheilkennið.

Hvert íslenskt mannsbarn vissi að Mats Wilander var póstburðarmaður á milli þess sem hann jarðaði okkar bláu menn - heldur klunnalega af línunni. Hefði heldur ekki komið á óvart ef stytta af Staffan hefði á sínum tíma verið reist í Reykjavík. Þar sem ýmist blómum eða eggjum væri kastað í af stuttu færi undir dögun á djammdögum. Við hæfi að báðir þessir herramenn voru viðstaddir.

Í Fjallkonunni slógu 300.000 hjörtu í fullkomnum takti og hún hóf raust við Lofsönginn fullkomlega falskt og taktlaust. Klóraði sér í höfðinu yfir erfiðri laglínunni og brosti útum. Tungu- og raddbandabrjótur. Allt eins og það átti að vera. Allir falskir. Saman.

Grýluveiðar framundan.

Heldri menn og mikilvægir, töffarar og feimið fólk. Forseti og egypsk demantafrú. Lyftu fána, slóu í lófa og kölluðu nafnið. Aftur og aftur. Stóðu upp og æptu á dómara. Hvöttu þá bláu. 1944. Áfram Ísland. Fullkomið ef þeir gulu hefðu verið rauðir og hvítir. Við hæfi. Kannski.

3.000 íslenskir áhorfendur voru fulltrúar allra hinna. Hver maður 100 manna maki í fagni, hvatningu og stressi. 10x100 neglur nagaðar. Allt Ísland inni í einni Laugardalshöll.

Unnum.

Töpuðum reyndar en unnum samt. Sætasta tap sögunnar síðan Vilhjálmur stökk 3 svar ofan í ástralskan sandkassa. Fjallkonan sprakk og hjörtun sem voru eitt splundruðust aftur í stolta einstaklinga sem voru Íslenskir. Með stóru í-i þrátt fyrir "sk" regluna. Undantekningin sem sannaði hana.

Árás. Ekki á Svíana heldur lögguna. Sá Fúsa og Guðjón Val taka strauið að prúðbúinni löggu og Fúsi stökk á hana. Faðmaði hana að sér. 110 kíló í fangið og hatturinn fauk af. Löggan brosti og Fúsi slapp með áminningu. Leikurinn tapaður og fólkið með. Tapaði sér í sigurvímu.

Þegar allir voru einn og einn var sigurvegari.