Euro semifinals

Ég veit að það er klisja að tala um hvað lögin í Eurovision séu léleg en mikið rosalega eru þau léleg! Datt inn í semifinals í Eurovision í gærkvöldi og heyrði frekar illa. Kvenlegar stelpur og kvenlegri strákar að dilla sér fáklædd við engar laglínur á Breakaway ensku sem öll hitta á sömu síðuna. Ef textarnir væru teknir saman í einn, væri hann líklega eitthvað á þá leið; In heaven I will always love you because you will never leave me on the disco floor. Tja eða álíka. Klisja.

Allir líta út eins og afsteypur af postulínsbrúðum, fölir en með glansandi kinnar. Brothættar glansímyndir af Eurovision staðli sem allir halda að hæfi en hæfir kannski aðeins þýskum hjónum í Bæheimi á miðjum aldri sem horfa gagntekin með aðra hönd á síma. Spurning. Allavega fínpússað út fyrir alla vankanta og lítið kúl skilið eftir. Lítið ekta, lítið nýtt, lítið frumlegt. Engin Sandra Kim, engin Stormsker, engin Nína.

Annars lítill Eurovision aðdáandi sjálfur en af einhverjum undarlegum ástæðum virðist ég samt alltaf hafa skoðanir á keppninni. Veit ekki. Held samt að þetta eigi við lungann úr þjóðinni. Held að hún, þjóðin sé ekki enn búin að jafna sig eftir áfallið ´86 þegar Gleðibankinn vann... ekki. Okkur fannst það skandall og í hæsta máta stórfurðulegt.

Vonirnar voru skotnar niður af hæsta færi af tregafullum kampavínstöppum sem skutust upp í loft af vonlausu tilgangsleysi. Svifu þar um stund og lentu svo aftur ofan í brjáluðum partíum sem drekktu sorgum. Erfitt móment eins og 14-2 forðum. Sest á sálina svona lagað. Hef heyrt okkar lag í ár tvisvar eða þrisvar og fundist það vandræðalega slappt. Þangað til ég heyrði sum af hinum lögunum. Nú finnst mér það bara slappt.

Djös Júrónöldur : )